JMdW

In augustus 2001 begon ik met een blog op internet. Toen vooral een puberverhaal over kleine beslommeringen en gebeurtenissen in de wereld. Jaren heb ik gezocht naar een vorm, wisselend mijn site bijgehouden en laten versloffen. Na een tijd ben ik overgegaan op een Blogger site, maar ookdaar kwam snel de klad in. Ondertussen denkend over de vraag: wat plaats je wel op het internet en wat niet? De laatste jaren hield ik -ook weer in wisselende frequentie- mijn hyves-profiel bij.

Nu ben ik terug waar het allemaal ooit begon: mijn eigen site.

Waarom?

Het internet blijft een boeiend medium om snel en laagdrempelig informatie te delen. Die gelegenheid neem ik graag.
Is dat narcistisch? Misschien. Al denk ik te hebben geleerd van jaren online en zal mijn blog hopelijk uitstijgen boven navelstaarderij en verhaaltjes over de goudvis. Dit is geen vervanging van een profiel op een netwerksite en ook niet dubbel of onpraktisch (toegegeven dat je op zo'n site heel makkelijk een publiek hebt in de vorm van je eigen netwerk).

Is dat zelfoverschatting en arrogant? Wat denk ik helemaal niet te melden te hebben? Ja, het is nog al wat dat ik denk hier mensen in te kunnen interesseren. Daar tegenover is het web gevuld met mensen die denken andere mensen iets zinnigs te melden te hebben. Zou ik dan zelfcensuur moeten toepassen? Ik denk het niet.Verder heb ik niet al te veel pretenties.

Huisregels

Commentaar op artikelen is welkom, maar ik bepaal wat blijft staan. Dit omdat het internet toch ook het medium is waar een chagrijnige massa ronddwaalt met het motto 'krijg de tering; val toch dood' of meer intelectuele en zuur geslepen variaties daarop. Het blijft mijn site, mijn 'domein' waar ik de grenzen aangeef en toch vooral verwijs naar de rode knop rechtsboven.